Spreken en voorgaan zijn voor mij geen vaardigheden die ik ooit bewust heb gekozen, maar gaven die zich door de jaren heen hebben ontwikkeld. Als je mij vroeger had verteld dat ik op zoveel plaatsen zou spreken, had ik je waarschijnlijk verbaasd aangekeken. Toch ontdekte ik tijdens mijn opleiding dat er iets in mij wakker werd: een verlangen om woorden te geven aan wat God doet, en om mensen mee te nemen in de rijkdom van Zijn Koninkrijk.
Spreken: het Woord delen met vuur en kwetsbaarheid
In mijn spreken zoek ik altijd naar de balans tussen helderheid en kwetsbaarheid, tussen Bijbelse diepgang en praktische toepassing. Mensen herkennen vaak mijn directe stijl, maar ook de ruimte die ik laat voor mijn eigen worstelingen en vragen. Spreken is voor mij geen optreden, maar een vorm van discipelschap: gelovigen helpen groeien, uitdagen, prikkelen en bemoedigen, zodat zij zelf krachtige getuigen worden van Jezus en Zijn Koninkrijk.
Voorgaan: dienen in de eredienst
Voorgaan in een kerkdienst vraagt om een andere houding dan spreken op een conferentie of bijeenkomst. Het is een vorm van dienen, van voorgaan in gebed, Schriftlezing en liturgie, en van ruimte maken voor wat God wil doen in de gemeente. Ook daarin zoek ik de balans tussen heiligheid en genade, tussen waarheid en Geest, tussen Woord en verwachting.
Waar je mij voor kunt benaderen
Mijn preekrooster zit vaak vroeg in het jaar al vol, maar er is altijd ruimte om samen te kijken naar mogelijkheden. Naast reguliere kerkdiensten spreek ik ook op themadagen, conferenties, studentenverenigingen, bruiloften en uitvaarten. Als ik de boodschap van Jezus mag brengen, is er veel mogelijk — altijd in overleg en altijd met aandacht voor de context.